Polsartroscopie: Een Minimaal Invasieve Sleutel tot Pijnverlichting

Wat is Polsartroscopie?

Polsartroscopie is een minimaal invasieve chirurgische procedure die wordt gebruikt om problemen binnen het polsgewricht te diagnosticeren en te behandelen. Met behulp van een arthroscoop, een kleine camera, speciaal ontworpen voor deze gewrichten, kunnen chirurgen een gedetailleerd beeld krijgen van het binnenste van de pols zonder grote incisies te maken.

Wanneer is Polsartroscopie Nodig?

Patiënten die aanhoudende pijn, zwelling, stijfheid, of beperkte beweging in de pols ervaren, kunnen baat hebben bij polsartroscopie. Het is een waardevolle techniek voor aandoeningen zoals:

  • Sportletsels van de pols
  • Polsfracturen
  • TFCC letsels
  • Scaphoidfracturen
  • Pseudartrose van het scaphoid
  • Ligamentscheuren:
    • Scapholunair letsel (SL letsel)
    • Lunotriquetraal letsel (LT letsel)
    • Midcarpale instabiliteit
  • Chronische polsinstabiliteit
  • Gewrichtsontstekingen zoals artritis
  • Artrose

Voordelen van Polsartroscopie

De voordelen van polsartroscopie boven traditionele open chirurgie omvatten:

  • Kleinere incisies
  • Minder weefselschade
  • Verminderde pijn en zwelling na de operatie
  • Snellere hersteltijd
  • Minder risico op infecties

Het Proces: Wat te Verwachten

Voor de Operatie

U zult een pre-operatief consult hebben waarbij uw chirurg de procedure zal uitleggen en u voorbereidt op de operatie.

Tijdens de Operatie

De procedure wordt meestal uitgevoerd onder regionale of algemene anesthesie. U kan perfect wakker blijven en meekijken met de operatie. Kleine incisies worden gemaakt rond de pols waardoor de arthroscoop en chirurgische instrumenten worden ingebracht. Beelden van de arthroscoop worden op een scherm geprojecteerd, zodat de chirurg kan navigeren en de benodigde reparaties kan uitvoeren.

Na de Operatie

Na de operatie zal uw pols waarschijnlijk geïmmobiliseerd worden met een spalk of gips (afhankelijk van de indicatie). Pijnmanagement, fysiotherapie en revalidatie zullen deel uitmaken van uw herstelproces.

Voorbeeld ligament letsel in de pols

  • U wordt geadviseerd om snel volledige bewegingen met de vinger te maken (Volledige bewegingen: dit wil zeggen de vinger volledig sluiten en opnieuw volledig strekken – zie document voor info – Info document bewegen vingers).
  • Er wordt een eerste gips aangelegd die gewisseld wordt op een eerste raadpleging.
  • Hoogstand van de hand
  • Ijsapplicaties

Potentiële risico’s:

  • Een gevoelig of hard litteken:

Eerder zeldzaam bij artroscopie techniek. Dit treedt soms op en is ook een stuk afhankelijk van de genetische aanleg van de patiënt. De natuurlijke evolutie van een litteken aan de hand is om zachter te worden na een viertal maanden. Geduld is dus belangrijk.

Tips (enkel te starten na wondheling!):

    • Masseer het litteken na genezing vaak in, om het los te maken.
    • Bedek het litteken met silicone (vb Mepitac tape).
    • Gebruik hydraterende crèmes
    • Bescherm uw litteken voor de zon
  • Zwelling:

Te verwachten – De eerste dagen na de ingreep wordt gevraagd om de hand hoog te houden. Dit om het opzwellen van de vingers te vermijden. Ook het bewegen van de vingers heeft een ontzwellend effect (pompmechanisme). Hiernaast kan ijs geappliceerd worden in periodes van 20 minuten. Ontstekingsremmers hebben een ontzwellend effect (vb Brufen/diclofenac), maar mogen enkel genomen worden na advies van je arts en bij afwezigheid van contra-indicaties (vb. Maagzweer, nierfalen, etc).

  • Afknellend verband

Komt soms voor – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.

Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

  • Nabloedende wonde

Niet frequent, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

  • Infectie:

Zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

  • Letsels aan nabij gelegen zenuwen

Zeldzaam bij deze ingreep.

Soms treedt er tijdelijk gevoelsverlies op door spanning van het verband of zwelling. Leg het hand hoger, relaxeer de windel van het verband, appliqueer ijs of neem contact op met onze dienst wanneer u zich zorgen maakt.

Let op: Na een lokale verdoving kan de hand of arm tot 24 uur verdoofd zijn!

  • Letsels aan nabij gelegen bloedvaten

 Zeer zeldzaam bij deze ingreep

  • CRPS reactie of algodystrofie

Zeldzaam en niet specifiek.

Rapid move en rapid recovery traject

Welkom bij het Rapid Move & Rapid Recovery Traject

Bij Maria Middelares in Gent streven we naar een zorgtraject waarbij uw comfort en snel herstel centraal staan. Ons innovatieve ‘Rapid Move & Rapid Recovery’ programma is speciaal ontworpen om u een veilige, efficiënte en vooral comfortabele ervaring te bieden voor en na uw handchirurgische ingreep.

Zie hier ook voor meer info op onze ziekenhuis website.

De Rapid Move Lounge: Uw eerste stap naar herstel

Uw traject begint in onze speciaal ingerichte Rapid Move Lounge. Hier wordt u op een rustige en comfortabele manier voorbereid op uw ingreep. Ons toegewijde team van specialisten, bestaande uit handchirurgen en anesthesisten, werkt nauw samen om uw operatie zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Anesthesie op maat: Walant & Loco-regionale technieken

We passen de nieuwste anesthesietechnieken toe, zoals Walant (Wide Awake Local Anesthesia No Tourniquet) of loco-regionale anesthesie. Deze technieken maken algemene narcose overbodig, wat verschillende voordelen biedt:

  • Geen Algemene Narcose: Door het vermijden van algemene narcose zijn de risico’s van de operatie verlaagd en ervaart u minder bijwerkingen.
  • Geen Pijn Tijdens de Operatie: Deze technieken zorgen ervoor dat u tijdens de ingreep geen pijn ervaart.
  • Minder Pijn na de Operatie: Patiënten rapporteren aanzienlijk minder pijn na de operatie, wat bijdraagt aan een vlotter herstel.
  • Bewust Beleven: U blijft wakker en alert, wat voor sommige patiënten als prettig wordt ervaren.

Na de Operatie: Ontspan in onze Lounge

Na de ingreep komt u terecht in onze aangename recovery lounge. Hier worden uw vitale parameters nauwkeurig gecontroleerd terwijl u comfortabel kunt uitrusten. Deze benadering bevordert een snelle en aangename ontslagprocedure, waardoor u vlot het ziekenhuis kunt verlaten.

Waarom is dit beter voor u als patiënt?

Dit traject is ontworpen met uw welzijn als uitgangspunt. De voordelen voor u omvatten:

  • Minimale Pijn: Door vooruitstrevende anesthesietechnieken ervaart u minder pijn.
  • Snel Herstel: De afwezigheid van algemene narcose en de verminderde pijnintensiteit na de operatie dragen bij aan een sneller herstelproces.
  • Korte Ziekenhuisverblijf: De efficiënte procedure en de snelle controle in de lounge maken een korter ziekenhuisverblijf mogelijk.
  • Veiligheid & Comfort: Uw veiligheid en comfort zijn onze topprioriteit, wat weerspiegeld wordt in elk aspect van het traject.

We zijn toegewijd aan het leveren van topzorg en ondersteunen u graag tijdens uw herstelproces. Voor vragen of meer informatie over het Rapid Move & Rapid Recovery traject, neem gerust contact met ons op. Ons team staat klaar om u te begeleiden op de weg naar een snel herstel.


Richtlijnen na carpaal tunnel operatie

Key points

  • De wonde blijft open en geneest normaal spontaan binnen de 10 dagen.
  • De vingers volledig en normaal bewegen is essentieel.
  • Combineer dit dagelijks met zenuwglijdingsoefeningen.
  • Geen zware gewichten tillen gedurende 4 weken.
  • Een lichte hinder in de handpalm gedurende de eerste 4 maand is normaal en deel van het genezingsproces.

Wondzorg

De ingreep werd uitgevoerd via een minimale incisie, waarlangs de camera en het endoscopische mesje in de carpaal tunnel gebracht werd om het transvers carpale ligament te kunnen openen. Dit is het ligament waaronder de zenuw ingeklemd lag.

Deze incisie werd gemaakt volgens de huidlijnen van Langer, wat zorgt voor een mooie genezing met minimaal litteken (eindresultaat pas te beoordelen na 4 maand).

Deze kleine incisie wordt open gelaten. Dit heeft een aantal belangrijke voordelen:

  • Een eventuele lichte nabloeding kan spontaan evacueren in het verband en hierdoor is er minder hematoom (blauwe plek) en pijn na de ingreep.
  • Er is geen mogelijke reactie op hechtingsdraden.
  • Er dienen geen draadjes uitgehaald te worden.

Het dikke handverband kan gedurende 1 à 3 dagen dicht gelaten worden.
Meestal is de wonde na een drietal dagen mooi droog en begint deze spontaan te sluiten.
Als het verband afgehaald wordt, kan dit vervangen worden door een eenvoudige waterbestendige pleister (vb. Tegaderm of Opsite). Deze zijn vrij te verkrijgen in de apotheek. Deze pleister mag dicht blijven tot 10 dagen na de ingreep en moet niet elke dag vervangen worden. Na 10 dagen is het wondje in quasi alle patiënten genezen en kan de wonde in water.

Bij twijfel over wondproblemen zoals bloeding, toenemende roodheid of persisterend vocht, neemt u direct contact op met het secretariaat orthopedie voor vroegtijdige wondcontrole!

Pijnstilling en medicatie

Deze ingreep is geen echt pijnlijke ingreep en met paracetamol (1000mg) de dag van de ingreep en dag nadien is de pijn meestal goed onder controle.  Dit kan verder genomen worden tot de pijn onder controle is.

Paracetamol mag tot 4 x per dag genomen worden. Vaak geven wij ook vitamine C (1000mg) in supplement na hand ingrepen. Dit teneinde het risico op complicaties te minimaliseren. Het kan 1x per dag ingenomen worden tot 50 dagen na de ingreep.

Ook is het belangrijk de eerste dagen de hand goed omhoog te houden, dit om zwelling van de hand te vermijden (hand hoger dan de elleboog). Hiervoor wordt vaak een sling/steunverband meegegeven.

Bewegen en zenuw oefeningen (nerve gliding).

Belangrijk is om de eerste dagen na de ingreep normaal te bewegen met de vingers en de duim. Dit heeft een goed effect op de circulatie en pijn in de hand. Dit kan wat stroef zijn de eerste uren en dagen maar dat is normaal. Bedoeling is dat de zenuw niet vastkleeft in postoperatief littekenweefsel.

Sluit hiervoor je vingers volledig en duw in het verband en strek ze ook opnieuw volledig.

Er dienen ook nerve gliding oefeningen voor de zenuw uitgevoerd worden. Een goede oefening bestaat uit het strekken van de arm en het naar achter brengen van de hand tot je de zenuw voelt rekken tot in de vingers. Hiernaast breng je je hoofd naar de andere kant voor een maximale stretching.

Kinesitherapie is niet noodzakelijk – maar kan helpen bij klachten.

 

Te vermijden bewegingen

Zoals eerder gezegd wordt er gevraagd om zo veel mogelijk te bewegen met de vingers en duim.
In principe mogen alle bewegingen uitgevoerd worden, behalve gecombineerde krachtige buigingsbewegingen van de pols en vingers. Dit kan lijden tot een stevige pijnscheut, doordat de buigpezen tussen het gekliefde carpale ligament terecht komen.

Voorbeelden zijn:

  • Intieme hygiëne na toilet (andere hand gebruiken).
  • Dragen van een zware boodschappentas.

 

Te verwachten verloop

  1. De nachtelijke tintelingen / pijn / wakker worden met slapende vingers verdwijnen quasi onmiddellijk na de ingreep
  2. Tintelingen of gevoelsstoornissen in de vingertoppen kunnen wel langdurig aanwezig blijven bij reeds ernstige of lang bestaande zenuw inklemming. In dit geval heeft de zenuw recuperatietijd nodig. Dit kan makkelijk 4 tot 6 maand in beslag nemen. In zeer ernstige gevallen is er zelfs enige onomkeerbare zenuwschade = afsterven van de zenuw.
  3. Na het uitwerken van de verdoving kunnen alle vingers en duim normaal bewogen worden, zonder beperkingen.
  4. De wonde sluit spontaan na ca. 10 dagen. Het definitieve resultaat wordt daarentegen pas bekomen na 6 maand.
  5. In 44% van de patiënten treedt na een 4-tal weken een gevoeligheid op in de handpalm en duimmuis. Dit noemt men ‘pillar pain’ of ‘pijn in het handkussentje’. Dit is een normaal verschijnsel en is te wijten aan het helingsproces / litteken vorming van het gekliefde ligament. Deze hinder verdwijnt spontaan na 4 maand.
  6. De kracht normaliseert na 3-4 maand bij zenuwrecuperatie.

Zenuw glijdings oefeningen


Echografische Springvinger release

Een van de absolute specialiteiten van Dr. Cromheecke is de behandeling van springvingers of blokkerende vingers met minimaal invasieve echochirurgie (ultrasound surgery). Hiervoor heeft Dr. Cromheecke de operatieve techniek beschreven en gepubliceerd in het Amerikaanse tijdschrift : Techniques in hand and upper extremity surgery in 2021.

De link vind je hier.

Dit is ondertussen een zeer fel gebruikte techniek wereldwijd. Dr. Cromheecke is hiervoor ook lesgever voor andere chirurgen bij het IRCAD in onder andere Straatsburg en geeft regelmatig cursussen en lezingen over dit onderwerp, zoals op het Europese handchirurgie congres.

De techniek

De techniek bestaat uit het openen van de nauwste zone van peesschede over het verloop van ongeveer 7 milimeter.

Hierdoor verdwijnt de wrijving en de blokkage van de buigpees. Een pees die reeds langdurige ontsteking kent, kan hierdoor ontzwellen.

Het openen van de peesschede gebeurt via een kijkoperatie onder echografievia een kleine mini-incisie. Er worden nadien geen hechtingen gebruikt en de wonde geneest volledig vanzelf.

Na de operatie worden geen beperkingen opgelegd, en alle activiteiten mogen onmiddelijk hervat worden. Uiteraard is een lichte lokale hinder of zwelling na de operatie normaal. Zeker bij een langdurige peesontsteking, kan deze ontsteking nog even nazinderen voor deze volledig verdwijnt.

Hier onder kan je illustraties van de techniek terugvinden.

 

 

Echografische springvinger operatie

Operatietechniek

Operatietechniek

  • U wordt geadviseerd om snel volledige bewegingen met de vinger te maken (Volledige bewegingen: dit wil zeggen de vinger volledig sluiten en opnieuw volledig strekken – zie document voor info – Info document bewegen vingers).
  • Er wordt een handverband aangelegd voor 24 uur (dit voor het nabloeden op te vangen). Dit verband kan de dag na de operatie volledig verwijderd worden.
  • De wonde kan bedekt worden met een eenvoudige pleister. Echter als deze droog is, mag deze zelf bloot gelaten worden aan de lucht en kan je het wondje dagelijks ontsmetten met hexomedine.
  • De wonde van de echografische techniek geneest spontaan na enkele dagen.
    Bij de andere technieken dienen de hechtingen na 12-14 dagen verwijderd te worden.
  • In principe kan de hand zeer snel weer gebruikt worden voor kleine taken.

Potentiële risico’s:

  • Een gevoelig of hard litteken:

Eerder zeldzaam bij echografische techniek. Dit treedt soms op en is ook een stuk afhankelijk van de genetische aanleg van de patiënt. De natuurlijke evolutie van een litteken aan de hand is om zachter te worden na een viertal maanden. Geduld is dus belangrijk.

Tips (enkel te starten na wondheling!):

    • Masseer het litteken na genezing vaak in, om het los te maken.
    • Bedek het litteken met silicone (vb Mepitac tape).
    • Gebruik hydraterende crèmes
    • Bescherm uw litteken voor de zon
  • Zwelling:

Te verwachten – De eerste dagen na de ingreep wordt gevraagd om de hand hoog te houden. Dit om het opzwellen van de vingers te vermijden. Ook het bewegen van de vingers heeft een ontzwellend effect (pompmechanisme). Hiernaast kan ijs geappliceerd worden in periodes van 20 minuten. Ontstekingsremmers hebben een ontzwellend effect (vb Brufen/diclofenac), maar mogen enkel genomen worden na advies van je arts en bij afwezigheid van contra-indicaties (vb. Maagzweer, nierfalen, etc).

  • Afknellend verband

Komt soms voor – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.

Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

  • Nabloedende wonde

Niet onfrequent, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

  • Infectie:

Zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

  • Letsels aan nabij gelegen zenuwen

Zeer zeldzaam bij deze ingreep.

Soms treedt er tijdelijk gevoelsverlies op door spanning van het verband of zwelling. Leg het hand hoger, relaxeer de windel van het verband, appliqueer ijs of neem contact op met onze dienst wanneer u zich zorgen maakt.

Let op: Na een lokale verdoving kan de hand of arm tot 24 uur verdoofd zijn!

  • Letsels aan nabij gelegen bloedvaten

 Zeer zeldzaam bij deze ingreep

  • CRPS reactie of algodystrofie

Zeldzaam en niet specifiek.

Minimaal invasieve chirurgie / echochirurgie

Minimaal invasieve chirurgie / echochirurgie

Met een bijzondere expertise in minimaal invasieve chirurgie en echochirurgie, staat Dr. Cromheecke bekend als een pionier in België voor geavanceerde echochirurgische operatieve technieken. Deze innovatieve aanpak biedt aanzienlijke voordelen: kleinere incisies, beperkte weefselschade, verminderde pijn en een opmerkelijk sneller herstel.

Een paradepaardje onder zijn behandelingen is de echochirurgische aanpak van springvingers (triggerfinger), een methode waarvoor Dr. Cromheecke een operatietechniek heeft ontwikkeld en gepubliceerd in het prestigieuze ‘Techniques in Hand and Upper Extremity Surgery’ in 2021. Deze techniek heeft wereldwijd erkenning gevonden en wordt breed toegepast.

Naast triggerfingers, biedt minimaal invasieve echochirurgie een oplossing voor zenuwcompressieproblemen zoals het carpaal tunnel syndroom, cubitaal tunnel syndroom en lacertus syndroom.

Dr. Cromheecke’s expertise strekt zich verder uit tot:

  • Minimaal invasieve behandeling van hand- en vingerfracturen
  • Arthroscopie (kijkoperaties) van de pols
  • Carpaal tunnel syndroom
  • Cubitaal tunnel syndroom
  • Lacertus syndroom
  • Behandeling van dupuytren

Voor een gedetailleerd inzicht in Dr. Cromheecke’s methoden, verwijzen wij u graag naar de gepubliceerde techniek.


Gebroken pols / polsfractuur

Polsfractuur of gebroken pols

Een polsfractuur is een veelvoorkomende breuk in het gebied van de pols. Het kan worden veroorzaakt door een val, een klap of door overbelasting.

Meestal betreft het een breuk van het uiteinde van het spaakbeen (de radius), het uiteinde van de ellepijp (de ulna), of een combinatie.

Hoe wordt een polsfractuur behandeld?

Een polsfractuur kan op verschillende manieren worden behandeld, afhankelijk van de ernst van de fractuur. In sommige gevallen kan een gipsverband voldoende zijn om de fractuur te immobiliseren en te laten genezen. In andere gevallen kan een operatie nodig zijn om de breuk te repareren en de botstukken op de juiste manier te positioneren.

Een van de mentoren van dr. Cromheecke is ook de auteur van deze atlas over polsfracturen. (klik hier voor de link) 

Een polsfractuur kan zeer pijnlijk en beperkend zijn, maar met de juiste behandeling en zorg kunt u volledig herstellen.  Het is belangrijk om de instructies van uw arts op te volgen en geduld te hebben tijdens het herstelproces.

Dr. Cromheecke behandelt jaarlijks meer dan 100 patiënten met een gebroken pols.

Heeft u een gebroken pols en heeft u dringend een behandeling nodig, neem dan snel contact op met onze dienst. 

De symptomen van een polsfractuur kunnen variëren, afhankelijk van de ernst en locatie van de breuk. Hieronder staan enkele veelvoorkomende symptomen:

  1. Pijn – De meest voorkomende klacht bij een polsfractuur is pijn in de pols. De pijn kan variëren van mild tot ernstig en kan toenemen bij het bewegen van de pols.
  2. Zwelling – Een polsfractuur kan leiden tot zwelling en roodheid rondom de pols en kan ook het bewegen van de pols bemoeilijken.
  3. Verandering in de vorm van de pols – Een gebroken bot kan de vorm van de pols veranderen, waardoor deze er anders uitziet dan normaal. Dit kan bijvoorbeeld een deuk of bult op de pols zijn.
  4. Beperking in beweging – Een polsfractuur kan leiden tot een beperking in de beweging van de pols en hand, waardoor dagelijkse activiteiten zoals het vasthouden van een kopje of typen moeilijk kunnen worden.
  5. Gevoelloosheid of tintelingen – Als een botstuk de zenuwen in de pols beknelt, kunt u gevoelloosheid of tintelingen ervaren in de hand of vingers.

Als u denkt dat u een polsfractuur heeft, is het belangrijk om onmiddellijk medische hulp te zoeken. Een arts kan een diagnose stellen en de juiste behandeling voorschrijven om uw polsfractuur te behandelen.

Om een polsfractuur te diagnosticeren, zal uw arts een aantal stappen doorlopen. Hieronder staan enkele van de gebruikelijke methoden die worden gebruikt om een polsfractuur te diagnosticeren:

  1. Lichamelijk onderzoek – Uw arts zal uw pols en hand onderzoeken om te bepalen of er zwelling, roodheid, misvorming of gevoeligheid is.
  2. Beeldvormende tests – Er kunnen verschillende beeldvormende tests worden uitgevoerd om de diagnose te bevestigen en de ernst van de breuk te beoordelen, zoals een röntgenfoto. Bij complexe breuken wordt dit vaak aangevuld met een CT-scan.

De conservatieve behandeling van een polsfractuur houdt in dat de breuk wordt behandeld zonder chirurgische ingreep. De behandeling is afhankelijk van de ernst en locatie van de breuk, en kan bestaan uit een of meer van de volgende opties:

  1. Gipsverband of spalk – Een gipsverband of spalk wordt vaak gebruikt om de pols in een stabiele positie te houden en te helpen bij het genezingsproces. Het gipsverband of de spalk wordt vaak enkele weken gedragen en de patiënt moet het gebied rondom het verband of de spalk goed verzorgen.
  2. Medicijnen – Uw arts kan pijnstillers of ontstekingsremmende medicijnen voorschrijven om pijn en ontsteking te verminderen.
  3. Fysiotherapie – Na het verwijderen van het gipsverband of de spalk kan fysiotherapie helpen om de pols te versterken en de beweging te verbeteren.
  4. Rust – Het is belangrijk om de pols voldoende rust te geven om te genezen. Dit betekent dat u mogelijk activiteiten moet vermijden die de pols belasten, zoals zwaar tillen of sporten.
  5. Opvolgafspraken – Het is belangrijk om regelmatig opvolgafspraken te maken met uw arts om ervoor te zorgen dat de breuk goed geneest en om eventuele complicaties op te sporen.

De conservatieve behandeling van een polsfractuur kan over het algemeen effectief zijn, maar het genezingsproces kan enkele weken tot enkele maanden duren, afhankelijk van de ernst van de breuk. Het is belangrijk om de instructies van uw arts nauwgezet op te volgen om een volledig herstel te bevorderen.

De operatieve behandeling van een polsfractuur wordt overwogen wanneer de breuk te ernstig is om te worden behandeld met conservatieve methoden, of wanneer de fractuur niet goed geneest ondanks een adequate conservatieve behandeling.

  1. Fixatie van de fractuur – Tijdens de operatie wordt de breuk mooi op zijn plaats gezet en hierna met pinnetjes of een plaat en schroeven op zijn plaats gehouden. Dit helpt de gebroken botten te stabiliseren en bevordert een sneller herstel. Dr. Cromheecke verkiest meestal een behandeling met plaat en schroefjes, gezien hiermee een anatomisch herstel bekomen kan worden.
  2. Arthroscopie – In sommige gevallen kan de operatie worden uitgevoerd met behulp van arthroscopie. Dit is een chirurgische techniek waarbij een kleine camera en instrumenten via kleine incisies in de huid worden ingebracht om de breuk te herstellen.

Na de operatie wordt een aantal weken gips voorzien. De vingers moeten onmiddelijk goed bewogen worden. Afhankelijk van de ernst van de fractuur en de kwaliteit en sterkte van het bot varieert dit van ongeveer 4 tot 6 weken.

Herstel van de polsfractuur

Nazorg

Na de operatie wordt een aantal weken gips voorzien. De vingers moeten onmiddelijk goed bewogen worden. Afhankelijk van de ernst van de fractuur en de kwaliteit en sterkte van het bot varieert dit van ongeveer 4 tot 6 weken.

Hierna kan de gips verwijderd worden en kan u starten met bewegen.
Let er op dat het soms 3 maanden duurt voordat de mobiliteit volledig terugkeert. Ook voor sporthervatting van impactsporten rekent u best op een 3-tal maand.

Potentiële problemen:

  • Zwelling

Te verwachten – De eerste dagen na de ingreep wordt gevraagd om de hand hoog te houden. Dit om het opzwellen van de vingers te vermijden. Ook het bewegen van de vingers heeft een ontzwellend effect (pompmechanisme). Hiernaast kan ijs geappliceerd worden in periodes van 20 minuten. Ontstekingsremmers hebben een ontzwellend effect (vb Brufen/diclofenac), maar mogen enkel genomen worden na advies van je arts en bij afwezigheid van contra-indicaties (vb. Maagzweer, nierfalen, etc).

  • Afknellende Gips

Kan voorkomen – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.
Ook de windel bij een open gips kan gerelaxeerd worden.
Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

  • Nabloedende wonde

Zeldzaam, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

  • Infectie

Zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

  • Letsels aan nabij gelegen zenuwen – Zeer zeldzaam bij deze ingreep

Soms treedt er tijdelijk gevoelsverlies op door spanning van het verband of zwelling. Leg het hand hoger, relaxeer de windel van het verband, appliqueer ijs of neem contact op met onze dienst wanneer u zich zorgen maakt.

Let op: Na een lokale verdoving kan de hand of arm tot 24 uur verdoofd zijn!

  • Letsels aan nabij gelegen bloedvaten – zeldzaam bij deze ingreep
  • CRPS reactie of algodystrofieZeldzaam en niet specifiek.
  • Een gevoelig of hard litteken

Dit treedt soms op en is ook een stuk afhankelijk van de genetische aanleg van de patiënt. De natuurlijke evolutie van een litteken aan de hand is om zachter te worden na een viertal maanden. Geduld is dus belangrijk.

  • Tips (enkel te starten na wondheling!):
    • Masseer het litteken na genezing vaak in, om het los te maken.
    • Bedek het litteken met silicone (vb Mepitac tape).
    • Gebruik hydraterende crèmes
    • Bescherm uw litteken voor de zon


Overzicht handoperaties

Overzicht frequente handoperaties

Algemeen biedt Dr. Cromheecke een een zeer grote variatie aan behandelingen en chirurgische ingrepen aan.
De meest frequente ingrepen worden afzonderlijk uitgelicht.

De hand is een complex gegeven met 27 handbeentjes, 34 spieren en meer dan 100 pezen en ligamenten.
Er bestaat dan ook een enorme variatie aan operatieve ingrepen.

Frequente uitgevoerde handoperaties:

  • Carpaal tunnel operatie (Endoscopisch minimaal invasief en klassiek open)
  • Springvinger release (echografisch minimaal invasief en klassiek open)
  • Duimprothese voor duimartrose
  • Trapezectomie voor duimartrose
  • Dupuytren operatie (Minimaal invasief en klassiek open)
  • (3D) – Correctie / osteotomie Pols en onderarm na fracturen en misvormingen van de onderarm en pols
  • Herstel van polsfracturen
  • Herstel van handfracturen en vingerfracturen
  • Polsartroscopie of kijkoperatie van de pols
  • Peesherstel van zowel buigpezen/flexorpezen als strekpezen (extensorpezen)
  • Skiduim (ucl) herstel
  • ZIekte van dequervain release en plastie
  • MCP en PIP prothese in kader van vinger artrose
  • DIP artrodese in kader van artrose van het eindkootje
  • Herstel van het scapholunair ligament
  • 3 Corner of 4 corner fusie voor polsartrose
  • Proximale rij resectie voor polsartrose
  • Totale polsfusie/artrodese voor polsartrose

Heb je een van bovenstaande problemen? Contacteer ons voor een oplossing.


Ziekte van Dupuytren

Ziekte van Dupuytren

De ziekte van Dupuytren is een aandoening waarbij er bindweefselstrengen ontstaan onder de huid van uw handpalm en vingers.  De ziekte van dupuytren is dus niet gevaarlijk. Dit bindweefsel komt normaal gezien overal voor in het lichaam. Specifiek gaat het bij dupuytren over collageen III weefsel. Bij de ziekte van dupuytren gaat dit weefsel dikker worden en groeien. Op de plaatsen met dik bindweefsel voelt u knobbels of strengen in de handpalm of vingers.

Naar verloop van tijd trekken deze bindweefselstrengen samen, waardoor de vingers krommer komen te staan en u de vingers niet meer kan strekken. U krijgt een klauwhand.

De ziekte van Dupuytren werd in 1831 voor het eerst beschreven en met een operatie behandeld door baron Guillaume Dupuytren in Parijs. De ziekte is vernoemd naar hem.

Andere namen van dupuytren zijn dupuytren contractuur, koetsiershand, vikinghand of correcter fibromatosis palmaris. Dit kan ook voorkomen op andere plaatsen in het lichaam: op de voeten (Lederhosen), penis (peyronie), kneukels (garrod).

Ik verwijs graag naar de website https://www.dupuytren-online.info/  – Hier is veel relevante en correcte info te vinden.

Waardoor ontstaat de ziekte van Dupuytren?

De reden voor het ontstaan van dupuytren is niet bekend. Het bestaat uit een afzetting van collageen 3 weefsel door myofibroblasten. De ziekte is genetisch en er zijn wel enkele risico factoren bekend.
Het is zo dat bij een onderzoek in België bij ongeveer 1/3 van de mensen dupuytren kenmerken in de hand gevonden werden.

Gekende risico factoren:

  • Leeftijd is een belangrijke risicofactor. De ziekte neemt progressief toe bij het ouder worden.
  • Roken/nicotine: Is een versnellende factor van het ziekteproces.
  • Overmatig alcohol gebruik
  • Diabetes mellitus
  • Epilepsie
  • Handtrauma
  • Mannen: de ziekte komt ongeveer 6x vaker voor bij mannen dan vrouwen.

Dupuytren is meestal pijnloos. Het meest opvallend symptoom zijn nodules en strengen in de handpalm en vingers. Naar verloop van tijd gaan de vingers krommer staan.

Vaak voorkomende problemen zijn bijvoorbeeld de hand niet plat op de tafel kunnen leggen, moeite met het aandoen van handschoenen of de handen in de zakken steken. Problemen bij handigheid en handfunctie.

De diagnose wordt typisch gesteld op basis van een goed klinisch onderzoek door uw arts.
Het nemen van radiografische opnames is interessant om eventuele gewrichtsschade in het licht te stellen.

In milde stadia is het nuttig om een afwachtende houding aan te nemen.
Je blijft altijd drager van de ziekte en deze kan telkens terugkeren. De boodschap is enkel te behandelen als je echt hinder hebt van de strengen en contractuur. Wij hanteren meestal een gemeten contractuur van een 40-tal graden als grens voor het opstarten van een operatie.
Rookstop is alvast essentieel gezien dit de ziekte en het terugkeren ervan versnelt.
Spalken of infiltraties hebben geen duurzaam effect.

Percutane naald fasciotomie (needling):

Bij deze techniek gaan we de meest ernstige strengen met een naald doorprikken onder lokale verdoving zodat de vinger terug gestrekt kan worden. De  knobbeltjes zelf worden niet verwijderd.

Het voornaamste voordeel is dat dit weinig invasief en weinig risicovol is. Het kan uitgevoerd worden op de raadpleging onder lokale verdoving. Er is weinig littekenvorming te verwachten en er is een zeer snel herstel. Dit kan ook herhaald worden zo nodig en is een beetje te zien als een soort onderhoudsbehandeling om het strekken goed te behouden.

Het nadeel is dat de streng niet weggenomen wordt en er dus een sneller recidief optreedt. In verschillende onderzoeken wordt een terugkeer van 20° contractuur gezien bij 60% na 3 jaar en tot 85% na 5 jaar. Er zijn ook enkele risico’s. Meest frequent is het inscheuren van een stukje huid (wat snel geneest – zie ook onderstaande foto). In 3% van de gevallen kan een klein zenuwletsel van de vinger voorkomen. Zie https://www.dupuytren-online.info/NA_side_effects.html .

Chirurgie:

Bij de chirurgie worden de volledige strengen en het abnormale weefsel onder zicht van de microscoop zorgvuldig verwijderd. Bij een fasciectomie kunnen verschillende soorten incisies worden gebruikt, maar vaak wordt een “zigzag” -incisie gemaakt langs de natuurlijke plooien in de hand.

Na uw operatie wordt tot de eerste consultatie een gips aangelegd in gestrekte  stand van de vinger.

Deze ingreep geeft goede resultaten, maar heeft de nodige postoperatieve zorg nodig.

Omdat er vaak een tekort is aan huid, kiezen we ervoor om in de handpalm een stukje van de huid open te laten, waar zeer snel nieuwe huid in groeit. Dit noemt de techniek van McCash. Dit geeft enkele voordelen, omdat er vaak een huid tekort bestaan en er zo nieuwe huid terug groeit, ook kan de lokale nabloeding spontaan evacueren in het verband en is er minder zwelling.

 

Het is uitermate belangrijk om nadien goede wondzorg toe te passen en intensieve kinesitherapie te volgen om de hand en vingers vlot te revalideren.
Ik adviseer ten stelligste bij een gespecialiseerde handkinesitherapeut in therapie te gaan.

Wij kunnen u hierin helpen en adviseren. Na de ingreep krijgt u de gedetailleerde instructies voor de wondzorg en kinesitherapie mee naar huis.

  • Het verband blijft dicht tot de eerste controle.
  • Het wondzorgschema en de voorschriften met materiaal worden meegegeven bij de operatie.
  • U dient een afspraak te maken 1 week na de operatie bij een kinesist (bij voorkeur gespecialiseerd in handtherapie, dit kan in het ziekenhuis.).
  • Indien de kinesist geen wondzorg uitvoert dient een thuisverpleegster gecontacteerd te worden voor de wondzorg.
  • Een afneembare strekspalk wordt gemaakt op de eerste raadpleging. Deze dient 2 maand ’s nachts gedragen te worden.
  • Pijnmedicatie zie onderstaand.
  • Als u goed onstekingsremmers verdraagt zijn deze zeer nuttig gedurende de eerste week na de operatie.
  • U mag voor de operatie reeds starten met vitamine C.



Risico’s na de ingreep:

Recidief:

Het terugkeren van de strengen (vaak na enkele jaren) is niet onfrequent.

Stijfheid:

De vingers zullen de eerste weken effectief wat stijver zijn. Het is belangrijk om hiervoor goede kinesitherapie te volgen.

Zwelling:

Te verwachten – De eerste dagen na de ingreep wordt gevraagd om de hand hoog te houden. Dit om het opzwellen van de vingers te vermijden. Ook het bewegen van de vingers heeft een ontzwellend effect (pompmechanisme). Hiernaast kan ijs geappliceerd worden in periodes van 20 minuten. Ontstekingsremmers hebben een ontzwellend effect (vb Brufen/diclofenac), maar mogen enkel genomen worden na advies van je arts en bij afwezigheid van contra-indicaties (vb. Maagzweer, nierfalen, etc).

Afknellende Gips

Kan voorkomen – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.
Ook de windel bij een open gips kan gerelaxeerd worden.
Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

Nabloedende wonde:

Dit komt wel voor, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

Infectie:

Zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

Letsels aan nabij gelegen zenuwen

Zeldzaam, doch kan voorkomen bij deze ingreep. Soms treedt er tijdelijk gevoelsverlies op doordat de dupuytren strengen soms los gemaakt moeten worden van de zenuwen.

Let op: Na een lokale verdoving kan de hand of arm tot 24 uur verdoofd zijn!

Letsels aan nabij gelegen bloedvaten:

Zeldzaam

CRPS reactie of algodystrofie:

Zeldzaam en niet specifiek.

Een gevoelig of hard litteken: 

Dit treedt soms op en is ook een stuk afhankelijk van de genetische aanleg van de patiënt. De natuurlijke evolutie van een litteken aan de hand is om zachter te worden na een viertal maanden. Geduld is dus belangrijk.

  • Tips (enkel te starten na wondheling!):
    • Masseer het litteken na genezing vaak in, om het los te maken.
    • Bedek het litteken met silicone (vb Mepitac tape).
    • Gebruik hydraterende crèmes
    • Bescherm uw litteken voor de zon


Duimartrose - Duimprothese

Duimartrose

Duimartrose, duimbasisartrose , Rhizartrose of CMC1 artrose zijn verschillende benamingen voor eenzelfde problematiek. Het betreft een artrose of slijtage van het duimbasis gewricht.

Dit komt vaak voor bij veroudering en belasting van de duim. Dit is zeer frequent:  het komt voor bij 5.8% van de  mannen en 7.3% van de vrouwen boven de 50 jaar en stijgt tot een frequentie van 25% in mannen en 40% in vrouwen boven de 70 jaar oud.

Het treedt op wanneer kraakbeen wegslijt van de uiteinden van de botten die het gewricht aan de basis van uw duim vormen – ook bekend als het carpometacarpale (CMC) gewricht.

Duimartrose kan ernstige pijn, zwelling en verminderde kracht veroorzaken ter hoogte van de duim. Dit kan belangrijke hinder geven bij bijvoorbeeld het openen van potten of het openen van deurknoppen. De behandeling omvat over het algemeen een combinatie van medicatie en spalken. Bij ernstige symptomen zijn er meerdere operatieve opties.

Symptomen

Pijn is het eerste en meest voorkomende symptoom. Ook het kraken of crepiteren van het duimbasis gewricht kan zeer opvallend zijn. De pijn treedt voornamelijk op als u kracht probeert te zetten met de duim of een voorwerp vastneemt.

Typische symptomen:

Zwelling en pijn aan de basis van de duim en pols

Krakend gevoel of geluid bij het bewegen van de duimbasis

Verminderde kracht bij het knijpen of vastpakken van voorwerpen

Verminderd bewegingsbereik

Uitstulping en opzetting aan de basis van de duim

Diagnose

De diagnose wordt typisch gesteld op basis van een goed klinisch onderzoek door uw arts.
De diagnose wordt hierna bevestigd door radiografische opnames.

Opgelet:

  1. Niet iedereen met duimartrose heeft hier last van – tot 50% van de mensen met een duimartrose hebben hier geen last. Een goed klinisch onderzoek is dus essentieel om zeker te zijn dat uw last wel degelijk van de duimartrose afkomstig is.
  2. Wij laten graag de opnames in ons centrum nemen – omdat er specifieke opnames gevraagd worden, waarbij ook beide duimen vergeleken worden.
  3. Andere onderzoeken zijn enkel aan te raden na onderzoek van uw arts (MRI/CT/ECHO etc) of bij twijfel over de diagnose.

Conservatieve behandelingen

Pijnmedicatie

In milde stadia kan pijnmedicatie aangewezen zijn.
Typisch adviseren wij de combinatie van een ontstekingswerend middel (ibuprofen, mobic, diclofenac, voltaren,..) met klassieke pijnstilling (paracetamol, dafalgan). De combinatie hiervan versterkt tevens de werking. Langdurig ontstekingsremmende medicatie nemen kan echter wel tot problemen van maag of nieren lijden.
Er bestaan ook kraakbeensupplementen of natuurlijke middelen waarvan een wisselend effect verwacht kan worden. Dit kan besproken worden met je arts.

(nacht-)spalk

De gouden standaard en basis voor behandeling van een pijnlijke duimbasis artrose is het gebruik van een nachtelijke spalk. Een correcte spalk ondersteunt het gewricht en geeft het pijnlijke en ontstoken gewricht tijd om te rusten en ontzwellen tijdens de nacht. Op deze manier kunnen de meest ernstige pijnen vaak goed gecontroleerd worden. Tijdelijk kunnen deze spalken ook bij belasting gedragen worden.


Ergonomie

Aanpassing van ergonomie en belasting kan een belangrijk effect hebben en deze begeleiding wordt door onze ergotherapeuten en kinesitherapeuten voorzien.

Infiltraties

Injecties met een cortisone worden als laatste redmiddel aanbevolen. Vaak geeft dit een tijdelijke verlichting van de pijn en ontsteking.

Duimprothese

Bij hardnekkige klachten kan gekozen worden voor het plaatsen van een duimbasis prothese of duimprothese

Het plaatsen van een duimprothese voorbeeld

 

Bij deze operatie wordt het versleten gewricht vervangen door een kunstgewricht of prothese. Dit is analoog aan het plaatsen van een mini – heupprothese (kommetje – nekje – steeltje).

Deze operatie kan minimaal invasief en spiersparend uitgevoerd worden en leidt tot een vrij snelle revalidatie met goede terugkeer van mobiliteit en functie.

Het type prothese dat geplaatst wordt is de touch prothese (meer info hier).

 

Na het plaatsen van een duimprothese wordt standaard een tweetal weken gips voorzien om de wonde te laten genezen en stabiliteit te bieden aan de weefsels rondom de prothese.
Nadien kan er gestart worden met oefeningen, maar wordt tot 6 weken na de procedure een beschermend spalkje gedragen welke aan en afgenomen kan worden.
In principe kan de hand zeer snel weer gebruikt worden voor kleine taken.

Bij het uitvoeren van een trapezectomie of artrodese wordt een gipsduur van ongeveer 8 weken voorzien.

 

Andere operaties:

Indien er ook artrose optreedt van de omliggende gewrichten (tussen scaphoid en trapezium) is het plaatsen van een prothese soms niet meer mogelijk. Hierbij wordt geopteerd voor een klassieke trapezectomie met ligament recontstructie (burton-pelligrini of weilby operatie). Hierbij wordt het trapezium beentje volledig verwijderd en wordt een reconstructie uitgevoerd door een pees ter stabilisatie in te weven.

Andere opties bestaan uit het vastzetten van het duimbasis gewricht (artrodese).
Of een osteotomie = correctie van het gewricht, bij jonge mensen met dysplasie en nog weinig slijtage .

Nazorg

Na het plaatsen van een duimprothese wordt standaard een tweetal weken gips voorzien om de wonde te laten genezen en stabiliteit te bieden aan de weefsels rondom de prothese.
Nadien kan er gestart worden met oefeningen, maar wordt tot 6 weken na de procedure een beschermend spalkje gedragen welke aan en afgenomen kan worden.
In principe kan de hand zeer snel weer gebruikt worden voor kleine taken.

Bij het uitvoeren van een trapezectomie of artrodese wordt een gipsduur van ongeveer 8 weken voorzien.

 

Potentiële problemen

  • Zwelling

Te verwachten – De eerste dagen na de ingreep wordt gevraagd om de hand hoog te houden. Dit om het opzwellen van de vingers te vermijden. Ook het bewegen van de vingers heeft een ontzwellend effect (pompmechanisme). Hiernaast kan ijs geappliceerd worden in periodes van 20 minuten. Ontstekingsremmers hebben een ontzwellend effect (vb Brufen/diclofenac), maar mogen enkel genomen worden na advies van je arts en bij afwezigheid van contra-indicaties (vb. Maagzweer, nierfalen, etc).

  • Afknellende Gips

Kan voorkomen – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.
Ook de windel bij een open gips kan gerelaxeerd worden.
Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

  • Nabloedende wonde

Zeldzaam, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

  • Infectie

Zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

  • Letsels aan nabij gelegen zenuwen – Zeer zeldzaam bij deze ingreep

Soms treedt er tijdelijk gevoelsverlies op door spanning van het verband of zwelling. Leg het hand hoger, relaxeer de windel van het verband, appliqueer ijs of neem contact op met onze dienst wanneer u zich zorgen maakt.

Let op: Na een lokale verdoving kan de hand of arm tot 24 uur verdoofd zijn!

  • Letsels aan nabij gelegen bloedvaten – zeldzaam bij deze ingreep
  • CRPS reactie of algodystrofieZeldzaam en niet specifiek.
  • Een gevoelig of hard litteken

Dit treedt soms op en is ook een stuk afhankelijk van de genetische aanleg van de patiënt. De natuurlijke evolutie van een litteken aan de hand is om zachter te worden na een viertal maanden. Geduld is dus belangrijk.

  • Tips (enkel te starten na wondheling!):
    • Masseer het litteken na genezing vaak in, om het los te maken.
    • Bedek het litteken met silicone (vb Mepitac tape).
    • Gebruik hydraterende crèmes
    • Bescherm uw litteken voor de zon

-Falen van de prothese

Algemeen worden met de moderne prothesen een langdurige overleving gezien van meer dan 95%. Risico’s kort na de ingreep zijn het loslaten van de cupje of breken van het trapezium (enkele procenten) of infectie. Dit is eerder zeldzaam.

  • Ontwrichting van de prothese – wordt met het nieuwe type prothese zeer zelden gezien.


Carpaal tunnel syndroom

Carpaal tunnel syndroom

Carpaal tunnel syndroom wordt veroorzaakt door een inklemming van de handwortel zenuw of nervus medianus ter hoogte van de carpaal tunnel. De carpale tunnel of het handwortel kanaal wordt in de bodem omgeven door de handbeentjes en aan de bovenzijde overspannen door het transvers carpale ligament.  Het is een zeer frequente aandoening en komt voor bij ongeveer 5% van de populatie.

Presentatie  Dr. Cromheecke(de medische kring): https://www.mariamiddelares.be/public/Endoscopische-carpaal-tunnel-dr.-Michiel-Cromheecke.pdf

 

Zie hier voor de postoperatieve richtlijnen.

Symptomen

Wanneer deze zenuw wordt samengedrukt, veroorzaakt dit gevoelloosheid, tintelingen en zwakte in de hand en arm.

Tintelingen of gevoelloosheid:

U kunt tintelingen en gevoelloosheid in de vingers of hand opmerken. Meestal zijn deze tintelingen voelbaar in de wijsvinger, middelvinger of ringvinger en duim. Maar typisch niet de pink. Doch er kan veel variatie optreden.

(Nachtelijke) Pijn:

Bij sommige mensen presenteert carpaal tunnel zijn vooral als een pijn en kram in de hand en onderarm. Het voorkomen van nachtelijke pijn waarvan je wakker wordt is zeer typisch voor het carpaal tunnel syndroom.

Veel mensen “schudden” hun handen om hun symptomen te verlichten. Het verdoofde gevoel kan in de loop van de tijd constant worden.

Zwakte gevoel en onhandigheid:

U kunt zwakte in de hand ervaren en voorwerpen laten vallen. Dit kan te wijten zijn aan de gevoelloosheid in de hand of zwakte van de knijpspieren van de duim. Sommige mensen hebben moeite met het dichtknopen van voorbeeld knopjes.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door uw arts door het combineren van klinische testen en uitlokkingstesten.
De diagnose kan bevestigd worden met een EMG onderzoek of geleidingsonderzoek, doch houdt er rekening mee dat tot 20% van de EMG onderzoeken vals negatief kunnen zijn.
Bij twijfel kan er gebruik gemaakt worden van gespecialiseerde Echografie, waarmee de insnoering van de zenuw gezien kan worden.

Conservatieve behandelingen

Conservatieve behandelingen bestaan uit het aanpassen van de houding en ergonomie van de pols. Door niet meer te slapen met een geplooide pols, is er snachts minder afknelling van de zenuw. Dit kan eventueel door het dragen van een nachtelijke brace of spalk.

Hiernaast kunnen zenuw glijdings-oefeningen uitgevoerd worden.

Een infiltratie met cortisone is meestal zeer efficiënt bij een mild carpaal tunnel syndroom. Op lange termijn keren de symptomen echter vaak terug. Deze infiltratie ontzwelt de slijmvliezen in de carpale tunnel, waardoor de zenuw terug meer ruimte krijgt. Het gebruik van cortisone wordt wel tegen-geadviseerd bij sommige patiëntengroepen, zoals patiënten met diabetes.

Als deze behandelingen onvoldoende effect hebben of bij reeds ernstige carpaal tunnel syndromen is een operatieve behandeling aangewezen. Langdurige inklemming van de zenuw leidt immers tot onomkeerbare zenuwschade (axonale degeneratie) en blijvend kracht – of gevoelsverlies.

Er worden twee operatieve technieken aangeboden binnen ons team. Beide ingrepen worden aangeboden in dagopname onder lokale of regionale verdoving. Na de ingreep kan je onmiddellijk je hand bewegen en mag je vrij snel terug naar huis. Indien je een algemene narcose wil, dan is dit mogelijk, maar het verlengt wel de opnameduur gedurende de dag.

Endoscopische carpaal tunnel release (kijkoperatie)

Hierbij wordt een klein gaatje gemaakt in de huid van een polsplooi en wordt nadien het transvers carpale ligament van binnen uit geopend met een endoscopisch mesje. Dit gebeurt onder het zicht van een camera.

De huid dient niet gesloten te worden met een draadje en geneest spontaan na enkele dagen.

Het voordeel is een zeer snel herstel. Na de operatie mag je de hand onmiddelijk bewegen.

Endoscopische carpaal tunnel operatie – video met uitleg

Deze techniek wordt frequent gebruikt en is veilig. Belangrijke complicaties van deze techniek (0.2%) en de klassieke techniek zijn zeldzaam. De voordelen van een endoscopische techniek zijn een snellere revalidatie, minder litteken gevoeligheid en een spontaan genezend litteken, alsook een snellere mogelijke terugkeer naar de dagelijkse activiteiten.
Echter komt niet iedereen in aanmerking voor een endoscopische techniek. Dit kan je bespreken met je arts.

Wondje na drie dagen

Open carpaal tunnel release (klassieke ingreep)

Hierbij wordt een insnede gemaakt in de handpalm (ongeveer 3 a 4 cm) bovenliggend aan het afknellende transvers carpale ligament. Dit ligament wordt zorgvuldig geopend en de nervus medianus is niet langer afgekneld.
Nadien wordt de huid gesloten met enkele hechtingen en wordt een handverband aangelegd.

Na de operatie mag je de hand onmiddelijk bewegen.

Nazorg

Voor beide operaties wordt na de ingreep een handverband aangelegd. Dit verband kan na enkele dagen verwijderd worden. (meestal na 3-5 dagen). De vingers moeten na de operatie onmiddellijk volledig bewogen worden.

Bij beide ingrepen kan het wondje na enkele dagen bedekt worden met een eenvoudige pleister (type opsite of dergelijke).
– De wonde van de endoscopische release geneest spontaan na enkele dagen.
– Bij de open carpaal tunnel release dienen de hechtingen na 12-14 dagen verwijderd te worden.

Wij adviseren wel om gedurende 4 weken geen zware gewichten te heffen met de geopereerde hand, zeker niet met een gebogen pols. Ook trekken met de vingers wordt best vermeden.In principe kan de hand zeer snel weer gebruikt worden voor kleine taken. Echter kan de handpalm soms gevoelig blijven tot 3-4 maanden na de ingreep – en kan het ook zolang duren voor de kracht terug volledig terugkeert.

 

Potentiële risico’s:

  • Afknellend verband of Gips

Komt soms voor – Indien er teveel zwelling optreedt, en de vorige adviezen geen baat hebben, adviseren we om de windel te relaxeren bij het handverband of zelfs het handverband af te nemen.
Ook de windel bij een open gips kan gerelaxeerd worden.
Indien dit niet helpt, of onmogelijk is, kan je onmiddellijk terecht op onze dienst (09 246 73 00 ) (gipskamer) binnen de werkuren of op de dienst spoedgevallen (09 246 98 00).

  • Nabloedende wonde

Niet onfrequent, maar dit vormt meestal geen grote problemen. Het postoperatieve handverband dient om de nabloeding op te vangen. Gebruik ijsapplicatie – hoogstand en neem kortstondig onstekingsremmende medicatie (als er geen tegen – indicaties zijn hiervoor).

  • Infectie

Zeer zeldzaam, doch frequenter bij rokers en diabetici. Alarmeer uw arts of spoedgevallen dienst onmiddellijk bij significant toenemende pijn, koorts (>38.5°C), Een etterende wonde of toenemende en uitbreidende roodheid.

  • Letsels aan de zenuw

Zeer zeldzaam. 0.49% voor open techniek en 0.19% voor de endoscopische techniek.

  • Letsels aan nabij gelegen bloedvaten

Zeer zeldzaam

  • CRPS reactie

Zeldzaam en niet specifiek.

  • Een gevoelig litteken of handkussentje

frequenter, maar verdwijnt normaal spontaan na 3 tot 4 maand.